منشور موسسه

اندیشه زیربنای فرهنگ و فرهنگ سنگ بنای تمدن است و این رابطه دوسویه به میانجی هنر ، برسازنده یِ زندگی اجتماعی انسان هاست. هزاران سال است که هنر برای بیان احساسات اصیل انسانی ، انتقال ایده ها، انديشه ها و به اشتراک گذاشتن آگاهی تاریخی سهم شایانی را بر عهده داشته است.

از سوی دیگر با شناخت فرهنگ، هنر و گسترش آن به جوامعی که اندیشه، هنر و تجربه زیسته تاریخی شان سرکوب یا فراموش گشته ، کمک می گردد تا راهی برای شناخت ، حفظ ، رشد و تعالی این میراث گرانبها فراهم شود.

در شرایطی که تار و پود احساسات انسانی و آگاهی تاریخی از هم گسسته و نخ های میل، امید و آرزو پوسیده گشته است ، هنر مبتذل غرق در ماخولیای مقدس خویش، ناتوان از مشاهده ی گشودگی فرهنگی و اجتماعیست.

در چنین شرایطی لزوم عرصه ای برای تجربه ورزی های نوآورانه و ترسیم خطوط جدید کنش های هنری ، ضروری به نظر می رسد.

در وضعیت حاضر عرصه هنر و به تبع آن آموزش و خلق اثر هنری ارتباط ارگانیک و پیوسته خود را با موقعیت و وضعیت انضمامی موجود از دست داده است.

آثار هنری یا در قرنطینه نخبه گرایانه یِ مرکز نشین به انزوای خود خورنده ی خود خو کرده و چنان از واقعیت حاضر کنده شده اند که هیچ نوع ارتباط وثیق و عمیقی با جامعه برقرار نمی کنند و از سوی دیگر ، رویکردهای آموزشی منقضی و آثار سفارشی هنری که فاقد ارزش های زیباشناختی و رهایی بخشی اند، چنان صحنه را به تمامی مصادره کرده که بروز و ظهور فعالیت های اصیل هنری را ناممکن نموده است.

شکل دیگری از اثار هنری نیز به وفور وجود دارد که مبتنی بر سلائق دمدمی مزاج ، سطحی نگر، متناسب با فرهنگ مد و خوش رقصی های رایج بازار و هنر کالایی است. در نتیجه این همدستی نامیمون ، از طریق فروکاستن ذائقه و سلیقه عمومی، معیارها و شاخص های حقیقت هنری و فرهنگی را مخدوش نموده است.

با وجود این شکاف و گسست در ساحت هنر که مغاک اش هر روز عمیق تر می گردد دستاوردی جز به حاشیه راندن مسیر حقیقی فرهنگ ، هنر و به انزوا راندن هنرمندان، به ارمغان نیاورده است.

امروز بیش از همیشه بر ما اثبات شده که مرزی میان ساحت هنر و عرصه زندگی وجود ندارد. هنری ساختن زندگی به معنای آنست که که زندگی فرم های هنری را بازتولید می کند به همان صورت که فرم های هنری شیوه های زیستن را خلق می کند در چنین شرایطی بیش از همیشه نیاز به ایجاد بستر و زمینه ای جهت صورت بندی روایت های جدید هنری احساس می شود.

بنابراین…

رویکرد مرکزی ما آری گویی به روحیه جمع گرایی، تسامح و تساهل البته با حفظ روحیه استقلال و خود اتکایی است.
زمانه ما زمان تجدید نظر کردن به رویه های خلق و آموزش هنری می باشد ، ما خواهیم کوشید ضمن به پرسش گرفتن سنت های منجمد و امور رایج هنری، در جهت صورت بندی رویکردهای نوین آموزشی و اجرایی گام برداریم.

ما تمام اهداف خود را بر این گزاره بنا نموده ایم که با ایجاد و برگزاری کارگاه ها ،رویدادها ، اجراهای هنری، و بستر سازی آموزشی منطبق با شیوه های صحیح و آکادمیک ، زمینه را جهت ارتباط بینا رشته ای در انواع شاخه های هنری محقق سازیم.

ما تلاش خواهیم کرد از طریق آزادسازی امکانات فردی و جمعی با تکیه بر رویکردهای جدید اجرایی و آموزشی تجربه ورزی های روشمند و خلاقانه هنری را هموار سازیم.

رویکرد آموزشی ما مبتنی بر همگرایی و مفصل بندی میان /نظریه هنری/ با / اجرای هنری/ یا به عبارت دیگر /کنشمندی/ با /ایده پردازی/ است.

ما در بستری علمی و روشمند از فعالیت های خودانگیخته ، خلاقانه و تجربی حمایت میکنیم ، تا از این طریق ، اشتراک گذاری تجربه ها و ایده های هنری فراهم گردد.

ما تلاش خواهیم کرد با کشف ، جذب و هویت بخشی به هنرمندان نوجو ، شرایط را برای خود تعین بخشی به گروه های هنری ، هنرجویان مستعد و خلاق تسهیل نماییم.

موسسه فرهنگی هنری ونداد هنر سیرجان برآنست که در راستای خطوط ذکر شده گام بردارد و این امر تنها از طریق همگرایی میان هنرمندان و فعالان فرهنگی امکان پذیر است.

ناگفته پیداست که موارد ذکر شده اهداف و ایده آل های موسسه است و مسیری سخت و دشوار در پیش روی قرار دارد، ما امیدواریم با قدم های آهسته اما استوار و با همیاری و مشارکت یکدیگر در این مسیر قدم برداریم.
این موسسه به صورت نهادی مستقل در چارچوب قوانین و مقررات تعیین شده فعالیت خواهد کرد.

“با همدیگر می توانیم به همدیگر کمک کنیم تا به خودمان کمک کنیم”